Is het wel normaal dat mijn hond zoveel kwijlt? Deze vraag stellen veel hondenbaasjes zich. Wanneer kwijlt een hond overmatig? Kwijlen sommige rassen meer dan andere?
Het is normaal dat een hond begint te kwijlen als hij iets lekkers te eten krijgt: de speekselklieren bereiden zich dan al voor op het eten.
Soms kan overmatig kwijlen inderdaad een teken van ziekte zijn. Aan de andere kant kan het ook een geboren afwijking zijn. Zo kan de hond vanaf de geboorte al opgezwollen klieren hebben waardoor hij moeilijk al zijn speeksel kan doorslikken.
Wat doe je dan als je vermoedt dat het door een ziekte komt? Consulteer in dat geval altijd de dierenarts, vaak kan hij achterhalen wat de oorzaak is van het overmatige kwijlen van de hond. Onder andere de bek, tanden, tong en het tandvlees worden dan uitgebreid gecontroleerd.
Een andere naam voor de overmatige aanmaak van speeksel is pytalisme.
• Overmatig kwijlen kan veroorzaakt worden doordat de hond op een scherp voorwerp gekauwd heeft
• De hond is aan het wisselen van tanden en heeft erge tandpijn
• Problemen met de spijsvertering (trage maag, slokdarmontsteking, gastritis,…) zorgen er erg vaak voor dat de hond veel begint te kwijlen, dat gaat vaak gepaard met misselijkheid
• De hond is erg bang
• Insectensteken zoals bijensteken, wespensteken,… Insectensteken zorgen ervoor dat het tandvlees, de tong en de kaken opzwellen en de hond begint te kwijlen.
• Neurologische ziekten zoals epilepsie. Wanneer de hond een epilepsieaanval heeft, begint hij ook heel erg te kwijlen. Houd dan ook tijdens de aanvallen een handdoek in de buurt.
• Erg vaak wordt kwijlen (en schuimbekken) in verband gebracht met hondsdolheid of rabiës. In de volgende paragraaf vind je meer uitleg over deze ziekte.
Zorg er altijd voor dat je hond gevaccineerd is tegen hondsdolheid. Hondsdolheid kan ervoor zorgen dat de hond overmatig gaat kwijlen omdat de tong verlamd is en het dier niet meer kan slikken.
Als je merkt dat je hond overmatig kwijlt, breng dan een bezoekje aan de dierenarts. Zo weet je zeker wat er aan de hand is en kunnen alle problemen tijdig aangepakt worden.
honden, hondsdolheid, kwijlen, puppys, pytalisme, rabiës Een vaak gehoorde klacht van kattenbaasjes is dat ze hun kat te agressief vinden. Vaak weten mensen niet dat een kitten ontzettend veel energie nodig heeft en het overschot aan energie verbruikt door te spelen. Maar wat doe je als de kat echt agressief is en blijft?
Een speelse kat herken je, het woord zegt het eigenlijk al, aan het spelen van de kat. Denk niet direct dat je kitten nu agressief gedrag vertoont, katten heb deze fase nodig om de wereld om zich heen te verkennen. Vaak spelen ze met een speeltje, andere dieren of het baasje zelf.
Wat doe je als je lieve huisdier het gemunt heeft op die gloednieuwe bank of op je collectie parfumflesjes? Krabben aan de zetel, de nagels scherpen aan de deurpost, een hoop verloren voorwerpen terugvinden onder de zetel of de kast, welk baasje herkent het niet? Het is doodnormaal dat je kat jouw huis als zijn eigen speeltuin ziet, maar het kan soms uit de hand lopen.
Hier volgt een goede tip om je bank en deurposten te redden: koop een krabpaal of -plank voor de kat. Zo kan je kat zijn nagels scherpen zonder dat jouw meubels eronder moeten lijden. Is je kat koppig, laat hij de krabpaal links liggen en scherpt hij de nagels nog steeds met jouw bank? Laat het vooral niet aan je hart komen, zo zijn katten nu eenmaal. Wat je wel kan doen, is een speciale spray kopen in de dierenwinkel die ervoor zorgt dat je kat de krabpaal opeens veel aantrekkelijker vind om de nagels aan te scherpen. Vaak zit er kattenkruid in zulke sprays, daarom vinden katten het zo interessant.
Het gebeurt vaak dat katten hun baasjes aanvallen, maar in de meeste gevallen is het gewoon speelsheid. Het zou ook zo kunnen zijn dat je kat bang is: een bange kat herken je aan de oren die in de nek liggen, een dikke staart, grommen en ontwijkgedrag. Als jij in de buurt bent wanneer de kat bang is, kan het zijn dat jij het slachtoffer bent van zijn angst. Vaak heeft de kat een bepaalde reden om angstig te zijn: probeer de reden te achterhalen.
Katten geven hun grenzen aan: als je kat begint te grommen of een ander teken van ontevredenheid toont, respecteer dat dan. Als je dit niet doet, zou het kunnen dat je kat agressief wordt. Soms zijn katten agressief omdat ze ziek zijn, breng in dat geval zeker een bezoekje aan de dierenarts.
agressie, katten, kattengedrag, krabben, spelen Het is een vraag die veel eigenaren van dieren bezighoudt: kan ik mijn dier besmetten met een ziekte of andersom? Moet ik extra voorzichtig zijn als ik een verkoudheid heb? Kan ik maar beter extra voorzorgsmaatregelen nemen als mijn huisdier verkouden is?
Een kat of hond kan niet besmet geraken met het virus dat wij dragen als we verkouden zijn. Het is anderzijds wel zo dat huisdieren zelf verkouden kunnen zijn. Verkoudheden worden onder dieren wel aan elkaar doorgegeven. Verkoudheden bij katten en honden worden door andere virussen veroorzaakt dan verkoudheden bij de mens. Ook kan je huisdier geen griep krijgen als jij grieperig bent.
Het is belangrijk om op tijd met je hond of kat naar de dierenarts te gaan als het dier ziek is, zo zal de ziekte sneller te genezen zijn. Wacht je daarentegen te lang, dan kan het dat de kat of hond meer of sterkere medicatie moet krijgen om weer beter te worden.
Hondsdolheid is een voorbeeld van een ziekte waarmee honden hun baasjes en andere dieren mee kunnen besmetten. Hondsdolheid is erg gevaarlijk: ga zo snel mogelijk na een hondenbeet naar de dierenarts. Hondsdolheid is geen ziekte die alleen honden treft. Het virus is besmettelijk voor alle warmbloedige dieren.
Een andere ziekte waar veel misverstanden over bestaan, is AIDS (hiv). Mensen krijgen geen AIDS van dieren of omgekeerd. Er bestaat wel kattenaids, maar dat is onschadelijk voor de mens. Laat je kat niet in de kou staan en ga naar de dierenarts. Vaak is de ziekte draaglijker te maken met medicijnen. Let er wel op dat je de kat binnenhoudt, ook al krijgt de kat medicijnen, hij kan andere katten nog altijd besmetten.
Nog een ziekte die vaak verkeerd begrepen wordt, is de kattenziekte. De naam kattenziekte is erg bedrieglijk omdat deze ziekte ook honden en andere huisdieren kan treffen.
Normaal gezien kunnen huisdieren en baasjes elkaar niet besmetten met ziektes, met uitzondering van een paar ziekten. Zoals zo vaak is het verstandig om bij ziekte zo snel mogelijk een dierenarts te raadplegen.
gezondheid, honden, hondsdolheid, katten, kattenaids, kattenziekte, rabiës, ziekte Bij sommige honden is angst een karaktertrek. Alledaagse situaties kunnen hen zoveel angst aanjagen, dat ze beven, in elkaar duiken, tegenstribbelen aan de leiband of zelfs bijten. Gelukkig bestaat er een methode om zulke honden zelfverzekerder te maken en hen van hun angsten af te helpen.
Angst kan een heel nuttige emotie zijn voor je hond. Angstgevoelens waarschuwen hem dat iets potentieel pijnlijk, bedreigend of gevaarlijk is, zodat hij zich tijdig terugtrekt. Indien hij benaderd wordt door een wezen – mens of dier – dat hij als bedreigend ervaart, kunnen zijn angstgevoelens hem aanzetten tot zelfverdediging.
Angst kan aangeleerd gedrag zijn, maar kan ook een deel zijn van de persoonlijkheid van je hond. Sommige honden zijn van nature ongerust en schrikachtig en reageren angstig op de meest alledaagse situaties.
Anderzijds kan angst ook aangeleerd zijn. Wanneer het vorige bezoek aan de dierenarts redelijk onaangenaam was, zal je hond niet erg enthousiast zijn om er opnieuw heen te gaan. Ook honden die van nature kalm zijn, kunnen door een schokkende of erg onaangename gebeurtenis angstgevoelens krijgen. Belangrijke oorzaken van aangeleerde angst zijn opsluiting in een te kleine kooi, fysieke mishandeling en extreem lawaai.
Bij de behandeling van angst zijn er een aantal remedies die steeds toepasbaar zijn, ongeacht de oorzaak van de angst.
Ten eerste kan het nuttig zijn om je hond gedurende een korte of langere periode angstbestrijdende medicijnen toe te dienen. Angst veroorzaakt immer stress, en stress verhindert gedragsaanpassing.
Ten tweede kan je de desensibilisatiemethode toepassen. Deze methode is vooral efficiënt als je de oorzaak van de angstgevoelens kent. Desensibilisatie houdt in dat je je hond voortdurend beloont voor zijn kalme gedrag, terwijl je hem toenemend blootstelt aan de oorzaak van zijn angst. Indien je hond bijvoorbeeld bang is van skateboarders, moet je thuis eerst eenvoudige bevelen als “zit” en “blijf” oefenen en hem daarbij belonen met kleine beetjes voedsel.
Neem hem vervolgens mee naar het park en herhaal de oefening daar. Ga daarbij steeds een beetje dichter naar de skateboarders toe, terwijl je de oefening blijft herhalen. Geef niet toe aan zijn ongerustheid en blijf kalm gedrag belonen. Het is belangrijk dat je deze methode langzaam en geleidelijk toepast en je hond niet te veel angst aanjaagt. Als dat toch gebeurt, moet je opnieuw beginnen van vooraf aan. Indien je deze methode correct toepast, zal je hond na verloop van tijd ook in de nabijheid van skaters zijn angst onder controle hebben.
angst, fobie, honden, hondengedrag, hondenpsychologie Dat je hond tijdens wandelingen regelmatig tegen een boom of paal plast, ben je als baasje wel gewend. Dat is immers typisch hondengedrag. Maar wat als hij ook binnenshuis onverstoorbaar zijn poot opheft en het meubilair beplast? Is hij dan niet goed afgericht?
Over een ding hoef je je alvast geen zorgen te maken: als je hond het meubilair beplast, betekent dat niet dat hij slecht afgericht is. Je hond weet best dat hij binnen niet mag urineren. En technisch gezien doet hij dat ook niet.
Wanneer je hond op de zetel plast, ziet hij dit zelf niet als urineren. Hij bakent gewoon zijn territorium af. Dit gedrag is eigen aan honden: ze communiceren met elkaar door geurmarkeringen achter te laten.
Vooral seksueel actieve mannelijke honden vertonen de neiging om voortdurend hun territorium af te bakenen. Maar ook wijfjes en gesteriliseerde mannetjes kunnen zich die gewoonte aanmeten, vooral wanneer ze loops zijn.
Dergelijk gedrag wordt pas een probleem wanneer je hond ook binnen zijn poot opheft bij elk verticaal object. Aangezien het geen kwestie van africhting is, heeft het geen zin om je hond te bestraffen. Je kan het probleem enkel aanpakken met behulp van een preventieprogramma, omgevingsaanpassing en gedragsconditionering.
Een hond die zijn territorium afbakent, is dominant en eist een stuk van zijn omgeving voor zichzelf op. In dat geval moet je hem laten voelen dat jij nog steeds de baas bent en dat zijn omgeving volledig jouw territorium is.
Eerst en vooral: als je hond nog niet gesteriliseerd is, laat hem dan castreren. Onderzoek heeft uitgewezen dat sterilisatie in de meeste gevallen het probleem oplost.
Daarnaast is het ook raadzaam om de bewegingen van je hond onder controle te houden. Hou hem zoveel mogelijk aan de leiband, zowel thuis als in andermans huis, in winkels, in dierenklinieken en elders.
Verder is het ook belangrijk dat je hond thuis zijn plaats kent in de gezinshiërarchie en dat hij jou als baas erkent. Leer hem om te gaan zitten of liggen wanneer hij iets van je wil, bijvoorbeeld aaien, voedsel, speelgoed of een wandeling. Zo leert hij dat hij je moet gehoorzamen in alle omstandigheden.
Indien je meer dan één hond hebt, moet je de onderlinge hondenrelaties in evenwicht houden. Indien de hond die zijn territorium afbakent ook degene is die tussenkomt als de andere meer aandacht krijgt, doe hem dan zitten en zijn beurt afwachten.
Als dat allemaal niet helpt en je hond nog steeds binnen urineert, zoek dan een dierenarts op. In overleg met de arts kan je beslissen om je hond tijdelijk medicatie toe te dienen, zodat hij minder onrustig wordt.
honden, hondengedrag, hondenpsychologie, plassen, urineren Dankzij de vooruitgang van de dierengeneeskunde worden dieren nu ouder dan ooit. Een hogere leeftijd brengt echter ook een verhoogd risico op ziektes met zich mee. In dit artikel lees je hoe je optimaal voor je ouder wordende huisdier kunt zorgen.
Kleine hondenrassen leven doorgaans langer dan grote hondenrassen, en katten leven langer dan honden. Natuurlijk veroudert het ene dier ook sneller dan het andere. Sommige kleine honden zijn pas oud op tien- tot dertienjarige leeftijd, terwijl zeer grote honden op vijfjarige leeftijd als oud beschouwd worden. Wil je weten in welk levensstadium je huisdier zich bevindt, raadpleeg dan een dierenarts.
Wanneer je huisdier oud wordt, moeten eventuele ziektes of kwalen tijdig opgespoord en behandeld worden. Breng daarom 2 keer per jaar een bezoekje aan de dierenarts voor een volledige controle en laboratoriumonderzoek.
Tijdens het onderzoek zal de dierenarts je heel wat vragen stellen over eventuele veranderingen in het gedrag en eetpatroon van je huisdier. De dierenarts zal ook alle lichaamsfuncties testen, controleren op parasieten en enkele bloed- en urinestalen nemen voor laboratoriumanalyse.
Voor katten wordt ook een extra hyperthyroidismetest aanbevolen. Hyperthyroidisme is een vaak voorkomende ziekte bij oude katten.
Afhankelijk van de individuele ziektegeschiedenis van je huisdier kan de dierenarts nog enkele bijkomende tests uitvoeren. Bijkomende tests zijn vooral nodig wanneer je huisdier tekenen van ziekte vertoont of wanneer het geopereerd moet worden.
Naarmate je veroudert, worden je zintuigen minder gevoelig. Dit geldt zowel voor mensen als voor dieren. Doordat je huisdier gaandeweg minder ziet, hoort, ruikt, proeft en voelt, zal het trager reageren op prikkels van buitenaf. Het achteruitgaan van de zintuigen is echter een langzaam en geleidelijk proces, dat je kan vertragen door je huisdier actief te houden. Door je huisdier regelmatig te laten trainen of spelen, houd je zijn zintuigen scherp.
Tekens van fysieke veroudering vallen meer op dan tekens van zintuiglijke veroudering. Een oud lichaam heeft vaker last van infecties en geneest minder snel. Wanneer je een opvallende verandering in het gedrag of de conditie van je huisdier vaststelt, kan je dus maar beter snel een dierenarts opzoeken.
Een vaak voorkomend en vervelend probleem bij oudere huisdieren is dat ze hun uitscheiding niet meer onder controle hebben. Veel oude honden en katten krijgen nierproblemen, zodat ze hun plas niet kunnen ophouden en op de vloer of in hun mand urineren.
Overmatig urineren en incontinentie kunnen wijzen op diabetes of nierstilstand. Beide problemen kunnen nog behandeld worden indien je er tijdig bij bent.
Oude huisdieren hebben baat bij een aangepaste voeding. Aangezien ze meestal minder bewegen en meer eten dan jonge dieren, hebben ze vaker last van overgewicht, wat een verhoogd risico op hartziekten met zich meebrengt.
Met behulp van een aangepast dieet kan je het gewicht van je huisdier onder controle houden en zijn consumptie van ongezonde voedingsstoffen beperken.
Ook oude dieren hebben nood aan voldoende lichaamsbeweging. Een huisdier dat altijd opgesloten zit of neerligt, veroudert sneller dan een actief dier. Natuurlijk moet de lichaamsbeweging wel aangepast zijn aan de fysieke toestand van je huisdier. Voor een verzwakte hond of een kat met artritis liggen de eisen minder hoog dan voor een gezond dier.
Hou je huisdier in ieder geval zo actief mogelijk – zowel fysiek als mentaal.
honden, huisdieren, katten, lichaamsbeweging, ouderdom, oudere huisdieren, voeding, ziekte Het aanbod van voedsel voor hamsters, ratten, muizen en gerbils is enorm uitgebreid. Meestal gaat het om verschillende variëteiten korrelvoeder waarin alle noodzakelijke voedingscomponenten zijn opgenomen. Korrels hebben enerzijds het voordeel dat ze makkelijk door de dieren opgenomen en verteerd kunnen worden en anderzijds dat het ‘propere voeding’ is: het hok en de vacht blijven gespaard van smurrie.
Een belangrijk onderscheid is dat tussen mengsels van korrels en de zogenaamde complete korrels. De complete korrels genieten bij professionele fokkers de voorkeur omdat ze de vereiste voedselcomponenten in de juiste dosering bevatten. Bovendien kan het knaagdiertje zo niet zelf selecteren welke korrels en dus voedingsstoffen het wel of niet opeet.
Hoewel hamsters, ratten, muizen en gerbils gelijklopende behoeften hebben, is het aangewezen specifieke voeders te geven om zo maximaal in te spelen op hun respectievelijke behoeften.
• Hamsters
Hamsters eten overwegend plantaardig voer, maar hebben aminozuren nodig die voornamelijk in vlees voorkomen. Een goede voederkorrel voor hamsters bevat de noodzakelijke aminozuren en eiwitten zodat je zelf geen vlees hoeft bij te voederen. Voor hamsters is naast een droge voederkorrel groenvoer noodzakelijk. Hamsters zijn planteneters en halen een groot deel van hun vocht uit vers groenvoer.
• Ratten
Ratten hebben dierlijke vetten en vetzuren nodig. Een voeder dat specifiek voor ratten ontworpen is, bevat alle noodzakelijke vetten, vetzuren, mineralen en vitaminen. Extra vitaminen en mineralen bijvoederen is dan overbodig en soms gevaarlijk: de extra vitaminen en mineralen kunnen de stofwisseling van de rat in de war brengen.
• Muizen
Muizen hebben minder dierlijke voedingsstoffen nodig dan andere knaagdiertjes. Ze kunnen zelfs zonder, op voorwaarde dat hun voeding evenwichtig is samengesteld en de juiste plantaardige eiwitten bevat. Hooi, fruit en groenvoer bijvoederen (naast een complete korrel of gemengd voer) is een must.
• Gerbils (woestijnratjes)
In de natuur leven gerbils in extreem droge gebieden. Dat maakt dat ze geen groenvoer nodig hebben, ze zijn er immers op ingesteld met heel weinig vocht te overleven. In die droge gebieden overleven ze door het eten van onder meer torren en larven. Vleesrijk voedsel is dus wel noodzakelijk.
Naast een specifiek korrelvoeder, krijgen hamster, rat, muis of gerbil ook graag wat fijn hooi om te eten, om mee te spelen, om een nestje mee te maken of om zich in te wentelen.
Onontbeerlijk in het hok van hamster, rat, muis of gerbil, is een drinkflesje met zuiver water. In de handel zijn flesjes verkrijgbaar uit verschillende materialen. Voor knaagdiertjes koop je het beste een metalen drinkflesje. Metalen drinkflesjes zijn hygiënischer, hebben een langere levensduur en -belangrijk- het knaagdiertje kan eraan drinken zonder het flesje stuk te bijten.
eten, gerbils, hamster, knaagdieren, ratten, voeding, water, woestijnratten Ook al komen ze ’s avonds gezellig mee op het tv-dekentje liggen, ook al schooien ze tafelrestjes, hun eetgewoonten en -patronen hebben tamme katten uit de natuur meegekregen. Katten zijn kieskeurige vleeseters, eten kleine maar frequente maaltijden en drinken liefst water.
Katten zijn van nature vleeseters. Ze hebben grote hoeveelheden aminozuren nodig als ‘bouwstenen’ voor hun gestel en maken voor hun stofwisseling ook gretig gebruik van mineralen en vitaminen die bijna uitsluitend in vlees terug te vinden zijn. Het is daarom maar al te gek je kat op een vegetarisch dieet te zetten …
Jonge katjes en oude katten krijgen het beste specifieke voeding. Kittens hebben bijvoorbeeld meer eiwitten nodig dan een volgroeide kat om beenderen en spieren te kweken en te verstevigen. De speciale voeding vind je net als andere kattenvoeding in de supermarkt of in de dierenspeciaalzaak.
Katten zijn kieskeurige eters. Mogelijk moet je enkele merken, soorten en smaken kattenvoer uitproberen vooraleer je iets vindt wat je kat echt graag lust. Gelukkig bestaat er een heel gamma kattenvoeding: droge brokken, stukjes vlees in gelei of saus, brokjes, beloningssnoepjes en meer. In tegenstelling tot de meeste mensen vinden katten het niet erg om steeds hetzelfde te eten. Ze raken na een tijd zelfs gehecht aan dezelfde voeding.
Wil je dan toch eens iets nieuws proberen, dan kan het nodig zijn dat je de nieuwe voeding beetje bij beetje onder de oude mengt, om de gewenning makkelijker te laten verlopen. Voorts kan je er ook rekening mee houden dat je kieskeurige vriend zijn voeding niet graag gekoeld heeft … een prooi legt die immers ook niet vooraf in de koelkast.
Tot slot, geef je kat zeker niet hetzelfde eten als je hond. Hondenvoeding heeft een andere samenstelling en een teveel van sommige van die voedingstoffen kan zelfs schadelijk zijn voor katten. Geef je kat ook niet de restjes van je eigen maaltijd. Een restje of tussendoortje kan eventueel wel.
Katten zijn efficiënte eters, ze voelen zelf perfect aan wanneer ze voedingsstoffen nodig hebben. Om verzadiging te vermijden, eten katten weinig per maaltijd. Daartegenover staat wel dat ze vaak eten, gemiddeld tien keer per dag. Speel hierop in door je kat verschillende keren per dag eten te geven, liefst op vaste tijdstippen. Vooral voor jonge katjes is dat belangrijk.
De hoeveelheid voedsel die katten per dag eten, kan sterk verschillen van dag tot dag en van periode tot periode. Katten eten in cycli, net als toen hun voedselhoeveelheid afhankelijk was van de opbrengst van de jacht. Af en toe een pietluttige hoeveelheid eten is daarom geen uiting van ontevredenheid over het aangeboden eten, maar veeleer aangeboren. Katten hebben ook minder eetlust in tijden van stress, zoals bij veranderingen in de omgeving of bij een verhuis.
Eet je kat daarentegen overmatig veel, dan kan dat wijzen op een lintworm. Een pilletje uit de apotheek onder het voedsel mengen kan dan volstaan om de lintworm te bestrijden.
Heeft je kat last van overgewicht, dan raadpleeg je het beste een dierenarts. De kat zelf op dieet zetten is een hachelijke onderneming die veel kennis en expertise vergt en waarbij je mogelijk essentiële voedingsstoffen uit de voeding weert. Ervoor zorgen dat de kat geen tweede maaltijd bij de buren krijgt, geen tussendoortjes of tafelrestjes geven en eten geven op vaste tijdstippen, kunnen dan weer wel goede voorzorgs- of bestrijdingsmaatregelen voor overgewicht zijn.
Geef je beter water aan je kat of beter melk? Het antwoord is water. Gewone koemelk bevat meer lactose dan goed is voor katten. Wat niet wil zeggen dat katten niet graag melk drinken. Wil je je kat toch melk geven, dan kan je speciale kattenmelk kopen of melk aanlengen met een even groot deel water. Eens jonge katjes niet meer door hun moeder gezoogd worden, hebben ze geen behoefte meer aan melk.
eten, katten, kattenvoedsel, melk, vlees, voedsel Ontsteking van het externe oorkanaal (otitis externa) of ontsteking van het middenoor (otitis media) kan je huisdier heel wat last bezorgen. Het is dan aan te raden een specialist in te roepen, maar ook handige raadgevingen kunnen van pas komen. In wat volgt bespreken we kort de oorzaken, de symptomen en de remedies voor oorontstekingen bij honden en katten.
Ontsteking van het externe oorkanaal wordt vaak veroorzaakt door bacteriën en gisten, maar ook ophoping van puindeeltjes en oorsmeer, een haarbol en een vreemd voorwerp komen voor als oorzaken van ontsteking. Daarnaast kan het oor ook beschadigd worden bij het schoonmaken, waardoor het beschadigde oor kan ontsteken. Gezien de oorzaken van oorontstekingen, zijn honden vatbaarder voor een oorontsteking dan katten. Honden met hangende oren of veel haar in hun oren lopen het grootste risico op een ontsteking van het externe oorkanaal. Bij katten is vooral het Perzische kattenras gevoelig voor een oorontsteking.
Naast het externe oorkanaal, kan ook het middenoor ontsteken. Ontsteking van het middenoor vloeit vaak voort uit een ontsteking van het externe oorkanaal. Raadpleeg daarom steeds een dierenarts om de ontsteking van het externe oorkanaal zo snel mogelijk te genezen. Ontsteking van het middenoor kan ook veroorzaakt worden door een vreemd voorwerp in het middenoor of door een gebroken trommelvlies.
Beide ontstekingen kunnen ook het gevolg zijn van een andere ontsteking of van oormijt.
Je huisdier zal veel last ondervinden van de ontsteking en zich ongemakkelijk gedragen. Geen comfortabele lighouding vinden, schudden met de kop en krabben aan de oren zijn gedragingen die kunnen wijzen op een oorontsteking. Ook de oren zelf kunnen symptomen van een oorontsteking vertonen. Rode oren die een indringende onaangename geur verspreiden en zwart of geelachtig vocht afscheiden, wijzen op een oorontsteking. Wanneer je huisdier zijn of haar kop vaak kantelt, wijst dit op ontsteking van het middenoor.
Een dierenarts kan na onderzoek en analyse de gepaste behandeling voorschrijven. Vaak gaat het om het al dan niet operatief verwijderen van het vreemd voorwerp, het insmeren van de ontstoken plaats met zalf of het toedienen van andere medicijnen. Belangrijk is ook om het oor gedurende enkele weken dagelijks met een daartoe aanbevolen product te reinigen en contact met water zoveel mogelijk te vermijden.
honden, katten, oorontsteking, oren Bij vissen zorgt de blaas ervoor dat zij zich in evenwicht kunnen houden tijdens het zwemmen. Hun blaas is een soort van zakje, dat zich vooraan bevindt en kan opzwellen of krimpen. Het is verbonden met de bloedvaatjes waarin zich het zuurstof bevindt, dus de vis kan door middel van ademhaling deze blaas regelen.
Maar waar dient dit dan voor? In het water heerst er zoiets als de Archimedeskracht. Praktisch betekent dit dat de vis zich kan verplaatsen in het water, en naarmate hij sneller, trager, lager of hoger gaat zal hij een andere druk uitoefenen op het water.
Wat er hier toe doet, is dat een vis zijn blaas kan laten opzwellen door lucht, of doen krimpen. Als hij zijn blaas krimpt, zal het voor hem makkelijker zijn om naar beneden te duiken.
Er zijn verschillende soorten goudvissen. De gewone en meest voorkomende goudvis heeft een normale lichaamsvorm en ook voor de rest niets speciaal. Daarnaast vind je ook de meer decoratieve goudvissen, vaak gekweekt voor hun mooie golvende staart en kleiner lichaam. Deze laatste soort heeft meer kans op blaasproblemen, waardoor hun lichaampjes kunnen hangen, wat de vissen in gevaar brengt.
• Bacteriële of virale infectie. Hierdoor zal de binnenkant van het blaaszakje dikker worden. Het binnenkomend en uitgaand gas zal verstoord worden zodat de vis het volume niet meer goed kan regelen.
• Voedselkuren. Er wordt gezegd dat vissen een overmaat aan zuurstof opnemen als ze hun voedsel op de oppervlakte van het water gaan zoeken, hoewel hiervoor niet veel bewijs te vinden is. Er kunnen ook problemen optreden wanneer het dieet van een vis gewijzigd wordt.
Preventief kan je handelen door altijd te zorgen voor geleidelijke voedselwijzigingen. Je kan bijvoorbeeld ook nieuwe vissen eerst apart zetten vooraleer je ze bij elkaar laat leven. Op deze manier behoud je een ziektevrij aquarium.
Als je vis toch ziek wordt, kan een dierenarts de juist behandeling vaststellen. Als er een infectie aanwezig is, zal de kans op medicijnen groot zijn. Wanneer het probleem constipatie betreft, suggereert men soms om alvast erwtjes te geven aangezien zij vezels bevatten.
blaas, blaasstoornis, goudvis