Poezen zijn krols vanaf de leeftijd van vier tot achtmaanden, dat wil zeggen dat ze bevrucht willen worden door een kater. Doordat het lichaam van de kat oestrogenen aanmaakt, zal de kat zich krols gaan voelen.
Normaal is een poes maar een paar dagen krols. Als ze dan niet bevrucht is, zal de krolsheid na ongeveer 3 weken terugkomen. Een kans op zwangerschap is bijna honderd procent bij poezen omdat ze pas een eisprong hebben wanneer ze bevrucht worden.
Een krolse poes herken je aan het miauwen, de kat is extra aanhankelijk en wil dolgraag naar buiten gaan. Ook is de poes rusteloos en zal vaak haar achterwerk omhoog doen. Voor de kat is krols zijn een erg stresserende periode, daarom is het ook goed als je met de kat naar de dierenarts gaat.
Het is een fabel dat je een poes pas mag laten steriliseren als ze een nestje gehad heeft. Een kat wordt er niet beter van als ze al een nestje gehad heeft en daarna pas gesteriliseerd wordt. Ze is dan al krols geweest en er bestaat een grote kans dat ze het nog wordt na de sterilisatie. Laat je kat dan ook zo snel mogelijk steriliseren wanneer ze ongeveer 5 maanden is. Doe dit op tijd, het gebeurt maar al te vaak dat dierenartsen ook de baarmoeder met embryo’s moeten weghalen omdat de poes al bevrucht was.
Er zijn verschillende mogelijkheden om krolsheid bij de poes te voorkomen.
Je kan de kat laten steriliseren. Bij een sterilisatie komen de minste nadelen voor: de kat is snel hersteld van de operatie en er is geen kans meer op bevruchting. Ook loopt je kat op deze manier veel minder risico op melkkliertumoren of een baarmoederontsteking dan bij pilgebruik.
Ook kan je de kat de kattenpil of de prikpil geven. Deze medicijnen worden vaak niet goed genoeg opgenomen door het lichaam (of de kat braakt de pil bijvoorbeeld uit, of de eigenaar vergeet de pil toe te dienen) en dus kan de kat nog zwanger worden. Ook loopt de poes nog kans om melkkliertumoren of een baarmoederontsteking te krijgen.
Het veiligste is dus een sterilisatie. Het is niet alleen het beste voor de poes zelf, maar ook voor de eigenaar: je moet je kat niet iedere keer de pil geven en je hebt maar een eenmalige kost.Let wel op: de methodes die hierboven beschreven staan, helpen wel om de bevruchting tegen te gaan maar ze beschermen ook katten niet tegen SOA’s of kattenaids!
Het kan dus soms gebeuren dat je poes nog krols wordt na de sterilisatie, ga in dat geval naar de dierenarts.
katten, kattenpil, krols, krolsheid, poezen, sterilisatie Veel mensen denken dat alleen mensen allergisch kunnen zijn voor een bepaalde stof. Het tegenovergestelde is echter waar: ook dieren kunnen lijden aan een allergie.
Wanneer je allergisch bent, reageert je lichaam op een stof (allergenen) door afweerstoffen aan te maken. Die afweerstoffen zorgen voor een heftige reactie zoals een loopneus, niezen, jeuk, … Ook dieren maken dan afweerstoffen aan en zullen een allergische reactie krijgen. Je merkt dat een dier allergisch is wanneer het veel krabt en bijt, rode plekken krijgt op de huid, benauwd is, …
Bij dieren onderscheiden we de volgende soorten allergieën:
• Contactallergie: het dier krijgt een allergische reactie wanneer het in contact is geweest met bepaalde stoffen zoals: wol, beton, nikkel,…
• Een erfelijke allergie (atopie): het woord zegt het eigenlijk zelf al: deze vorm van allergie is erfelijk en wordt dus overgedragen van generatie op generatie. Een paar voorbeelden van erfelijke allergieën zijn: allergie voor pollen of huisstofmijt.
• Voedselallergie: ook hier maakt de naam veel duidelijk: wanneer het dier allergisch is aan een bepaalde soort voeding of voedingsstof, zal er een allergische reactie optreden. Een paar voorbeelden van voedselallergieën: allergie voor proteïnen, melk, vlees, granen,…
• Huidontsteking: deze soort van allergie komt vaak voor als het dier vlooien heeft. De reactie ontstaat door het speeksel van de vlooien.
Wat zijn dan de meest voorkomende allergieën bij dieren? Een vlooienallergie komt erg vaak voor, net als erfelijke allergieën zoals een allergie voor pollen, huisstofmijt, dieren- en mensenhuidschilfers.
Een vlooienallergie komt vooral voor bij honden en katten en kan je herkennen aan het bijten in de vacht, krabben en rode plekken.
Een vlooienallergie moet je grondig aanpakken: het is de bedoeling dat je de volwassen vlooien en ook de eitjes uitroeit. Daarvoor zal de dierenarts je tips geven zoals het vlooivrij maken van de omgeving. Gebruik producten op het dier zelf en behandel ook de mand, tapijten, zetel, bed, kortom alle plaatsen waar vlooieneitjes kunnen zitten.
Dieren kunnen dus ook lijden aan een allergie. Wanneer je een allergie vermoedt, ga dan zeker langs bij de dierenarts. De dierenarts kan via allerlei tests bepalen aan welke allergie je dier lijdt en kan het ook behandelen.
allergie, honden, huisdieren, katten, vlooienallergie Het is altijd erg vertederend om te zien hoe de kleintjes bij de moederpoes gaan drinken, maar wat doe je als je ziet dat de moederpoes bloedt wanneer ze haar jongen melk geeft?
Is het normaal dat ze na het geven van melk bloedt of moet je hiermee naar de dierenarts? En wat doe je als er zelfs bloed in de melk lijkt te zitten?
Soms zijn de kittens zelf veel te wild geweest tijdens het drinken en zal de moederpoes daarom bloeden. De tepels, die al beschadigd zijn door het drinken, geraken nog meer gekwetst als de kleine katjes hun pootjes (en soms klauwtjes) gebruiken om extra goed bij de tepel te kunnen.
Er is vaak geen ernstig probleem als de moederpoes nog normaal blijft eten en normaal gedrag vertoont. Als de moederpoes veel afvalt of afwijkend gedrag vertoont, is het beter om naar de dierenarts te gaan.
Je kan het beste naar de dierenarts gaan als je merkt dat de algemene toestand van de moederpoes achteruit gaat (ze eet minder, ze is veel afgevallen, ze wordt erg agressief,…). Als je merkt dat er ook bloed in de moedermelk zit, moet je direct naar de dierenarts gaan, het is heel waarschijnlijk dat de kat een melkklierontsteking heeft (ook wel mastitis genaamd).
Bij mastitis of een melkklierontsteking zijn de melkklieren ontstoken en komt er bloed in de moedermelk. Het is een erg pijnlijke aandoening en daarom zal de moederpoes de kleintjes niet meer toestaan om te drinken bij haar. Vaak gaan baasjes naar de dierenarts omdat ze merken dat de moederpoes niet meer aangeraakt mag worden en omdat de kleintjes erge honger hebben.
De dierenarts zal de moederpoes onderzoeken en zal haar antibiotica geven als de mastitis een gevolg is van een bacteriële infectie. De arts zal ook altijd rekening houden met de zogende kittens wanneer hij of zij een medicijn voorschrijft.
Je kan zelf ook helpen om deze ziekte te voorkomen: hou de plek waar de moederpoes de kleintjes melk geeft heel schoon en zorg voor een goede hygiëne. Ga bij ieder alarmsymptoom naar de dierenarts.
katten, kittens, mastitis, melkklierontsteking, ziekte Dat sommige mensen kampen met tremor zal u wellicht niet verbazen. Tremor – bevingen of rillingen – kan onder andere optreden als symptoom bij de ziekte van Parkinson of bij multiple sclerose. Maar wist je dat ook sommige honden kampen met tremor? Hoewel het op zich niet levensbedreigend is, is het vaak een symptoom van een, ernstiger, onderliggend probleem.
Daarom is het erg belangrijk tremor in een vroegtijdig stadium op te sporen. Heeft jouw hond ook last van rillingen of bevingen? Wees dan niet al te ongerust: de meeste huiveringen zijn geneesbaar. Toch kan enig inzicht in de aandoening geen kwaad. Lees daarom onderstaand artikel grondig door.
Tremor – bevingen of rillingen – bestaat uit oncontroleerbare ritmische stoornissen die worden veroorzaakt door een onwillekeurige contractie van spieren. Dit kan voorkomen na een heftige gebeurtenis of een grote lichaamsinspanning, maar ook bij verschillende ziekten. Het gevolg is een voortdurende schudbeweging van één of meerdere lichaamsdelen. Tremor kan alle delen van het lichaam aantasten.
De oorzaken zijn zeer divers. Wanneer de bevingen de achterbenen omvatten, kan dat wijzen op problemen met het ruggenmerg of er kan zich een onderliggende ziekte – zoals een zwakke nierwerking, schildklierinsufficiëntie en een lage suikerspiegel – voordoen. Huiveringen van het hoofd zijn dan weer een uiting van een abnormale werking van de hersenen of het evenwichtsorgaan. Wanneer de huiveringen betrekking hebben op het hele lichaam, kan dat wijzen op aanwezige toxines, aderproblemen of, zelfs, tumoren.
Aangezien bevingen of rillingen meestal de symptomen zijn van een ander, en helaas meestal ernstiger, onderliggend probleem is het erg belangrijk om tijdig de dierenarts te contacteren. De dierenarts kan dan vaststellen of er effectief sprake is van een of ander probleem of ziekte en kan vervolgens de behandeling starten.
Behandeling van tremor wordt erg vergemakkelijkt als de precieze oorzaak vastgesteld wordt via een diagnose. Op die manier is het namelijk mogelijk om een aangepaste behandeling toe te passen. Een dergelijke diagnose kan een bloedtest, een urinetest en een röntgenscan omvatten. Onthoud dat hoe vroeger de diagnose gesteld wordt, hoe eerder de behandeling kan starten en hoe doeltreffender de symptomen aangepakt kunnen worden.
beven, honden, tremor Mensen worden steeds vaker geconfronteerd met allergieën en bij honden is dit niet anders. Gras, stofmijten, haren, bepaalde voedingsstoffen zijn slechts enkele zaken die een allergie kunnen oproepen. Bescherming tegen de symptomen van allergieën – zoals jeuk, hoest, rinitis- is praktisch gezien erg moeilijk. Gelukkig is het behandelen ervan tegenwoordig een koud kunstje. We zetten enkele allergiebehandelingen op een rij.
Om jeuk te bestrijden kan je best omegavetzuren in huis halen. Uit onderzoek is gebleken dat deze vetzuren jeukerigheid ten gevolge van een allergische reactie met 30 à 40 % kunnen doen afnemen.
Hoewel bepaalde geneesmiddelen bij mensen erg effectief zijn bij de bestrijding van allergiesymptomen, is het niet aangewezen deze ook voor je honden te gebruiken. Het is namelijk niet bewezen of dergelijke geneesmiddelen goed zijn voor de gezondheid van je hond. Gebruik liever geneesmiddelen die speciaal voor honden ontwikkeld werden.
Het gebruik van hypoallergene en kalmerende shampoos kan zeer doeltreffend zijn ter bestrijding van allergiesymptomen. Vooral shampoos die havermeel, hydrocortisone en antihistamines bevatten zijn aangewezen.
Het is je wellicht al opgevallen dat er ook allerlei crèmes en andere smeersels op de markt zijn die bepaalde allergiesymptomen claimen te verlichten. Hoewel we in het midden laten of ze daar ook effectief in slagen, willen we wijzen op twee nadelen van dergelijke middeltjes. Naast het feit dat ze moeilijk te gebruiken zijn, likken honden deze smeersels meestal meteen van hun vacht, waardoor ze niet kunnen inwerken in de huid en dus weinig doeltreffend kúnnen zijn.
Immunotherapie of desensibilisatie is een betrouwbaar en efficiënt alternatief dat verder gaat dan het behandelen van de symptomen. Het heeft namelijk tot doel om de oorzaken van de allergie te achterhalen. Dit kan door middel van een simpele huidtest of door een specifieke bloedtest. Vervolgens worden er een aantal injecties toegediend die de gevoeligheid moeten bestrijden. Wanneer de injecties geregeld herhaald worden, kan een allergische reactie op de allergenen uiteindelijk vermeden worden.
allergie, honden, immunotherapie Wanneer je merkt dat jouw hond met diarree kampt is het belangrijk om hier niet te lichtzinnig mee om te springen. Vooreerst heeft je hond een behandeling nodig om de diarree te stoppen. Daarnaast kan diarree echter ook wijzen op een ander, ernstiger, probleem. In dit artikel vind je alvast wat meer informatie over diarree, de oorzaken en de behandeling ervan.
Diarree ontstaat wanneer het spijsverteringssysteem niet voldoende tijd heeft om het vocht uit de voeding op te nemen. Dit is meestal het gevolg van ontstoken en geïrriteerde darmen.
Er zijn tal van oorzaken waardoor je hond diarree kan krijgen. Bacteriële infecties, sommige wormen of darmparasieten, veranderingen in het voedingspatroon, het eten van pikant voedsel, zich overeten, stress en het gebruik van geneesmiddelen zijn slechts een greep uit de diverse mogelijke oorzaken.
Het behandelen van diarree bij je hond is eenvoudig. Indien de diarree niet gepaard gaat met bloedverlies, hoeft er geen dierenarts aan te pas te komen. Zorg er gewoon voor dat de darmen voldoende rust krijgen om te herstellen. Vermijd daarom gedurende 24 uur alle voedsel. Enkel kleine hoeveelheden (suiker)water mogen frequent genuttigd worden. Voldoende drinken is trouwens erg belangrijk om uitdroging te voorkomen.
Het is belangrijk voorgaande behandeling niet in te lassen bij puppy’s en honden met een zwakke algemene gezondheid. Bij twijfel neem je best contact op met je dierenarts alvorens een dergelijke behandeling te starten. Hij of zij kan dan beoordelen of het aangewezen is je hond 24 uur geen voedsel te geven.
Diarree kan je dus perfect zelf behandelen. Als de toestand na 24 uur echter nog niet verbeterd is, is het aangewezen alsnog een dierenarts te raadplegen. Een dierenarts kan je dan verder advies verlenen over de behandeling én kan een grondige controle uitvoeren. Wanneer darmwormen de oorzaak van de diarree zijn, en dat komt zeer frequent voor, kan de dierenarts je hond ontwormen.
Na de 24 uur durende hongerkuur is je hond hoogstwaarschijnlijk hersteld van zijn diarree. Het is aangewezen om hem daarna een dieet op te leggen van eenvoudig verteerbare voeding. Doe dit telkens in kleine porties die je verspreidt over de dag. Geef je hond elke maaltijd wat meer voedsel zodat hij uiteindelijk na enkele dagen zijn gewone voedingspatroon kan hervatten.
diarree, honden, ontlasting, puppys, stoelgang Het gebeurt erg vaak dat mensen een lief katje kopen en dat het diertje plots ziek wordt. Soms is het zo erg dat de nieuwe baasjes al snel afscheid moeten nemen van de kitten. Hoe kan je zo een situatie voorkomen? Hier volgen een paar nuttige tips.
• Een jonge kat is dartel, speels en zit vol leven. Let er dus op dat de kitten speels reageert en niet bang is. Vaak hebben bange kittens een traumatische ervaring achter de rug en kost het moeite om dat te overwinnen. Hoewel het uiteindelijk vaak wel lukt om de nare ervaring te vergeten, moet je er als baasje wel moeite in steken. Als je niet bereid bent om dat te doen, kies je beter een vrolijke kat uit.
• Neem het katje vast en voel of je geen vreemde bulten voelt. Zo krijg je ook ineens een realistisch beeld van de bouw van het katje. De buik mag niet bol (opgeblazen) zijn en de kat mag niet mager zijn.
• Als de kat vaak aan de oortjes krabt, heeft het waarschijnlijk een oorinfectie. Dat komt erg vaak voor en is heel snel en goed te behandelen.
• Probeer, als het enigszins mogelijk is, op de stoelgang van het nieuwe huisdier te letten.
• Kijk ook aandachtig naar de huid van de kat. Glanst de pels? Zie je kleine zwarte puntjes? Heeft de kat wonden of korsten op de huid?
• Hoe zien de andere katten van het nestje eruit? Hebben de eigenaars al problemen gehad met hun katten in het verleden? Zijn er nog andere dieren?
• Probeer altijd een kat te kopen via een betrouwbare bron, in dierenwinkels zijn de omstandigheden vaak miserabel (te veel katten in een klein hokje en veel ziektes die welig tieren).
• De oogjes moeten helder zijn en de oren mooi roze.
• Kijk na of er geen nagels ingroeien.
• Zijn de kittens al wat ouder? Hebben ze al inentingen gekregen?
• Neem de kittens pas mee als ze ouder dan 8 weken zijn.
Ga in alle gevallen van twijfel ook naar de dierenarts en laat je kat ook door de arts nakijken. De dokter zal de kat ook de nodige inentingen geven.
katten, kittens Het klinkt misschien een beetje gek, de pols en de temperatuur nemen van een kat. Toch is het ook bij hen vaak nodig.
Bij een dier neem je de pols iets anders dan bij een mens: leg de wijs- en middelvinger van je linker- of je rechterhand aan de binnenkant van een achterpoot, bij het bovenbeen is het beste. Wanneer de kat in shock is, kan je op deze plaats de pols nog goed voelen terwijl dat op andere plaatsen van het lichaam niet het geval is. Als je het goed doet, voel je nu iedere keer een hartklopping in het gebied.
Tel de slagen gedurende één minuut: hou de minuut bij met een horloge. Ga niet zelf tellen want dan bestaat er een grote kans dat je in de war geraakt met het aantal slagen.
De normale hartslag van een kat is redelijk snel, namelijk tussen de 110 en 180 slagen per minuut. Als het aantal slagen van de kat afwijkt van deze getallen, raadpleeg dan zeker een dierenarts.
Het aantal slagen is ook zeer stressgerelateerd bij katten. Daarom is het zeker geen slecht idee om de pols van je kat thuis te nemen wanneer de kat zich op zijn gemak voelt.
De temperatuur nemen bij katten is geen sinecure. Om een goed beeld te krijgen van de lichaamstemperatuur, moet je de temperatuur anaal meten. Doe dat alleen met een digitale thermometer, andere soorten kunnen kapot gaan.
Probeer deze nare ervaring voor de kat zo snel en efficiënt mogelijk te laten gaan, denk er ook aan dat thermometers op mensenmaat gemaakt zijn: gebruik dus veel vaseline.
• Stap 1: zorg dat je met meerdere personen bent zodat er minstens 1 iemand de kat kan vasthouden
• Stap 2: verwarm de thermometer een beetje in je handen en smeer het uiteinde van de thermometer in met veel vaseline (als je meerdere pogingen moet ondernemen om de temperatuur te kunnen meten, smeer de thermometer dan iedere keer opnieuw in met vaseline)
• Stap 3: laat de kat staan of liggen en zorg ervoor dat de kat vastgehouden wordt
• Stap 4: Hou de staart omhoog en breng de thermometer ongeveer twee centimeter in met een licht draaiende beweging. Druk op de knop en wacht tot de minuut voorbij is
• Stap 5: lees na een minuut de temperatuur af
Normaal schommelt de lichaamstemperatuur van een kat tussen de 38°C en 39°C. Ga naar de dierenarts wanneer je kat boven of onder deze waarden zit. Neem nooit zelf de temperatuur op bij een kitten: laat het door een dierenarts doen als het nodig is.
hartslag, katten, pols, temperatuur, thermometer Als je kat een oog- of oorkwaal heeft, krijg je vaak medicatie mee om thuis toe te dienen. Hoe je dat het beste aanpakt, lees je in deze tekst.
Als je bij katten oogmedicatie moet aanbrengen, is het erg handig als er nog iemand anders in de buurt is die je zou kunnen helpen. Katten stribbelen erg tegen als ze hun hoofd eventjes stil moeten houden.
• Hou de kat goed vast en zorg ervoor dat de kat zo kalm mogelijk is, als dat niet het geval is bestaat er een grote kans dat de zalf niet in het oog komt.
• Dep het oog met een vochtig gemaakt watje (lauwwarm water). Zorg ervoor dat er geen restjes van het watje overblijven in het oog.
• Duw al wat zalf uit de tube (ongeveer een kwart centimeter) en breng de zalf aan in de binnenooghoek.
• Doe het oogje dicht en masseer het oog: zo kan de zalf zich goed verspreiden over de oogbol.
Druppels in het oog doen, gaat over het algemeen vaak gemakkelijker dan zalf aanbrengen. Hou de ogen van de kat open en druppel er wat van de vloeistof in. Laat de kat knipperen en masseer zelf het gesloten oog ook nog een keer.
Net als bij mensen mag je alleen medicatie gebruiken wanneer het door een dokter voorgeschreven is, doe dus niet aan zelfmedicatie. Doe je dat wel, dan loop je de kans dat de medicijnen die je nog hebt, vervallen zijn of geïnfecteerd met bacteriën. Gooi daarom na een kuur de medicatie altijd weg.
• Zorg ervoor dat de kat ontspannen is: zo zal het inbrengen van de crème beter gaan.
• Duw de zalf zachtjes in de applicator. Laat de crème niet te snel in het oor gaan, het kan ervoor zorgen dat de kat last krijgt van druk in de oren.
• Ga uit de weg staan als je klaar bent. Katten hebben de neiging om te schudden met hun kop omdat ze het niet prettig vinden als er iets vreemds in hun oor zit.
Probeer je kat gerust te stellen en geef naderhand iets lekkers: zo kan je een nare ervaring toch een beetje aangenamer maken.
katten, medicatie, oogdruppels, oogzalf, oormedicatie Het is erg belangrijk om de gezondheid van je kat goed in het oog te houden: zo kom je er snel achter of je kat ziek is of niet. Ga bij elk verontrustend teken zo snel mogelijk naar een dierenarts om een mogelijke ziekte zo snel mogelijk op te sporen.
• Probeer er ook voor te zorgen dat je kat eraan went om onderzocht te worden, dat scheelt voor de dierenarts ook een hoop moeite. Zet de kat zo nu en dan op een (voor haar) onbekende plek, stel haar gerust en onderzoek haar. Als dat vaak lukt, zal ze nog amper moeite hebben met het onderzoek bij de dierenarts. Zo bespaar je de kat ook veel onnodige stress.
• Bij katten hoort de neus een beetje vochtig te zijn (niet zo vochtig als bij honden), er mag geen snot te zien zijn en de kat mag niet vaak niezen.
• De pels moet glanzend en proper zijn: geen teken, geen wonden, geen bloed of schilfers. Let er ook goed op dat de kat zichzelf niet constant krabt of bijt. Kijk na of er geen vlooien in de pels zitten (kleine zwarte puntjes in de haren van de pels).
• Eet de kat nog genoeg? Drinkt de kat meer dan anders? Let hier erg goed op, niet meer eten en veel drinken zijn vaak belangrijke tekenen van ziekte. Ga bij iedere twijfel naar de dierenarts, zeker als je kat al wat ouder is. Het zou kunnen dat de kat aan chronische nierinsufficiëntie leidt, of diabetes heeft. Met medicijnen zijn deze ziektes erg goed te behandelen. Ook als de kat ernstig miauwt tijdens het eten kan een teken zijn van ziekte. Kijk ook of de kat afgevallen is. Ook een kat met overwicht is niet gezond.
• Let goed op de ogen: zit er geen waas voor? Bij oudere katten komt staar vaak voor (een waas over de ogen): ga dan ook zeker naar de dierenarts.
• Kijk ook goed naar de mond van de kat: als de kat erg stinkt en het tandvlees er vreemd uitziet, zou de kat ziek kunnen zijn.
• Neem de kat vast en controleer of je bulten voelt.
In geval van ziekte kan de dierenarts de ziekte vaak aanpakken met medicatie. Om ziekten tijdig op te sporen, is het (zeker in het geval van oudere katten) van belang om regelmatig met de kat op controle te gaan bij de dierenarts. De arts kan dan ook de organen nakijken.
gezondheid, katten, ziekte